.:: قبیله عشق ::.

اے نفس هایت،ماندگارے عاشورا،اے روحت،گسترده بر داغِ برادر

 اے وجودت،سایہ سار خیمہ گاه،اے بودنت،تسلی ِ کربلا...

 تو را جز عشق کہ بہ وصف کشاند در میان؟

 جاماندگی از رداے اسارت عشق را بر ما ببخش بانو زینب

 بر ما کہ درکی از لیلہ القدر عاشقی حُ س ی ن نداریم...

 بر ما ببخش بانوے حیا،همہ ے بی حیایی هاے در رکاب ولی زمان مان را

 نگاهت را از سیاهی عزایمان دریغ مکن

 بگذار دست آویز سیاهی معجرت شویم کہ رستگارے جز کشیده شدن بہ پاے قدم هاے شما نیست...

ای وای زیـــــــنــــــب ای وای

جواب اهانت به امام هادی (ع)

دهـم نــور خـــدا اربــاب شــیـعـه          /          زهــتــک حــرمــتـت بــی تــاب شـیـعـه

دهـــان یــاده گـویــان بــــاز گــشـتـه           /          دوبــاره فــتـنـه هــا آغــاز گــشــتـه

بـــرون شــد دلـقـک دســت اجــانـب          /          هــمـان بـــد نـطـفـه مــسـت اجـانـب

جـــسـارت کـرد بـر هــادی امـامـم          /          هــمـان کــه بـر درش دائــم غــلـامـــم

تــمـســخر کــرد گــنـبــد را حــرم را           /          درآورد از گـــلـــیــم خـــود قـــــدم را

بـــه حـق حـضـرت مــهــدی جـفا کــرد           /           زغـــیــبـت گــفـت و دیــنـش را رهـا کــرد

هـــمــان ضـد انــقـلابــ و ضــد قــرآن           /          هــمـان لاشــی کـــه شــد ضــد امـامـان

بـــدان بــخـشـیـدنـت بــر مـا مــحـال اســت           /          بــبـیـنـم گــر تــو را خــونـت حـــلال اسـت

بـــدان کــه نــان بــه نــرخ روز خـــوردی           /          بــیـفـتـی گــر بـه دســت شــیـعـه مــردی

الا ای بــیــشــرف حــیـوان ابـلـه           /          چـــه هــا خــوردی تــو ای حـیـوان ابـلـه

تــفــالــه ای کـــه بــر نــفـسـت اســـیـری           /          بـه دسـت حــضـرت هــادی بــمـیـری

نــقـی جـد امـام حــاضــر مــاسـت           /           هـــمـان کـــه حــاضــر مـا نــاضـــر مــاسـت

نــقــی پـــاک اســـت و پــاکــی را حــیــات اســت           /           نــقــی اربــاب کـــل کــائــنـات اســـت

فــراری شـو فــقــط از درب پــشــتـی           /          شــدی هــمــسـایـه ســلـمـان رشــدی

بــدان کــه یــاده هــایـت را اثــر نــیـسـت           /          چــرنـدیـات شــعـرت را ثــمـر نـیــسـت

تــــــو از تـــرس ابــالــفـضـل دل آرا           /           شــبـانـه خـــیــــس کــردی بـســتــرت را

بـــود ایــــن آخــــر هـــرزه پــــرســتـــی           /           تـــو شـاهـیـن نـــیــســتــی کــرکــس هــســتــی

بــــدان مـــا شــیــعـیـان اهــل رازیــــم           /          بـــرایـت (  انزلی  ) مــقــتــل مــیــســازیـــم

شاعر   :::   کــربـلایـــی مــحـــســن داداشـــی

الـــو ... خونه خـــــــــــــــــــدا ؟

الو ... الو... ســــــلام !

کسی اونجا نیست ؟؟؟؟؟

مگه اونجا خـــونـــهء خــــــدا نیست؟

پس چرا کسی جواب نمیده؟

یــهــو یه صدای مــهــربــون! ..

مثل اینکه صدای یه فرشتس . بــلــه با کی کار داری کوچولو ؟

خـــــدا هست؟ باهاش قرار داشتم ... قول داده امشب جوابمو بده .

بــــگــو مـــــــن مــیــشــنــوم .

مگه تو خـــــدایــی ؟من با خدا کار دارم ...

هر چی میخوای به من بگو قول میدم به خـــــــدا بگم .

صدای بغض آلودش آهسته گفت یعنی خدام منو دوست نداره ؟؟؟؟

فـــــــرشـــــتــــه ساکت بود . بعد از مکثی نه چندان طولانی :::

نه خـــــــدا خیلی دوستت داره.مگه کسی میتونه تو رو

دوست نداشته باشه؟

بلور اشکی که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست

و بر روی گونه اش غلطید و باهمان بغض

گــــــفـــــــت :

اصلا اگه نگی خـــــدا باهام حرف بزنه گریه میکنما ...

بعد از چند لحظه هیاهوی سکوت ؛

بــــــــــــگــو زیــــــــبــــــــا بـــــــگـــــــو ...

هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگینی میکند بــــگـــو ...

دیگر بغض امانش را بریده بود بلند بلند گریه کرد و گفت :::

خــــــدا جون خـــــدای مهربون،

خدای قشنگم میخواستم بهت بگم تو رو خــــــدا نذار بزرگ شم تو رو خــــدا ...

چرا ؟ این مخالف تقدیره . چرا دوست نداری بزرگ بشی؟

آخه خـــــدا من خیلی تو رو دوســـت دارم قد مـامـانـم ،ده تا دوسـتـت دارم .

اگه بزرگ شم نکنه مثل بقیه فراموشت کنم؟

نکنه یادم بره که یه روزی بهت زنگ زدم ؟نکنه یادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟

 مثل بقیه که بزرگ شدن و حرف منو نمی فهمن.

مثل بقیه که بزرگن و فکر میکنن من الکی میگم با تو دوستم .

مگه ما باهم دوست نیستیم ؟ پس چرا کسی حرفمو باور نمیکنه ؟

خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟

مگه اینطوری نمی شه باهات حرف زد...

خدا پس از تمام شدن گریه های کودک:

آدم ، محبوب ترین مخلوق من..

چه زود خاطراتش رو به ازای بزرگ شدن فراموش میکنه...

کاش همه مثل تو به جای خواسته های عجیب من رو از خودم طلب میکردند

تا تمام دنیا در دستشان جا میگرفت ...

کاش همه مثل تو مرا برای خودم و نه برای خودخواهی شان میخواستند .

دنـــیــا بــرای تـــــــو کــوچـــک اســـت ...

بیا تا برای همیشه کوچک بمانی وهرگز بزرگ نشوی ...


کودک کنار گوشی تلفن ، درحالی که لبخند برلب داشت ، 

آرام و آســـوده در آغـــوش خـــــــدا بـه خـــواب فـــرو رفــت ...

     ای حــســــــیـــــنــــــ . . . . . . . . .

                    از دسـتـهـای مـهـربـون تـو . . . . .

                          پـر مـیـکـشـم تـو کـهـکـشـون . . . . .

                                        هـمـراه خـیـل کـفـتـرات . . . . .

                                               آقـــــــا جــــــــونــــــــــ . . . . .

                                                      مـنـو تـو صـحـنـت بـنـشـون . . . . .

آقـا جـون دیـگـه بـا چـه زبـون بـگـم . . . . .

مـنـو   کـــــــربــــــــلا   بـبـر

از بـس کـه نـالـیـدم دلـم شـیـش گـوشـه شـــد . . . . .

وَالشَّمس، همان طلعت نیکوی حسین(ع) است
وَالّیل، سَوادِ گره ی موی حسین(ع) است

حاجی ز کجا می طلبی کعبه ی دل را
سوگند به حق ، کعبه ی دل روی حسین(ع) است

جنّت که بود رایحه اش ، رایحه ی عشق
اَلحَق که معطّر شده ی بوی حسین(ع) است

جبریل امین فخر کنان ، تا أبَدُ الدَّهر
در کنگره ی عرش ، ثنا گوی حسین(ع) است

آن رقعه که ثبت است درآن حکم شفاعت
از روز ازل بسته به بازوی حسین(ع) است

خود را مزن ای شیعه بدین سو و بدان سو
سویی که بود سوی خدا، سوی حسین(ع) است

تاسیس شفا خانه به صحرای بلا کرد
خاکی که کند معجزه ، داروی حسین(ع) است

نازم به غلامی که به هنگام شهادت
از لطف،سرش بر روی زانوی حسین(ع) است

          دوباره محرم و بیرق مشکی و علم ..............

               انگاری یکی داره داد میزنه تو صحن حرم ...........

                                             نسیمی جان فضا می آید ..........

                                                                 بوی کرببلا می آید ...........